Zastosowanie tapentadolu u pacjenta z bólem nowotworowym Artykuł przeglądowy

Abstrakt

Ból towarzyszący chorobie nowotworowej pozostaje jednym z najczęstszych i najtrudniejszych problemów klinicznych, występując u ponad połowy chorych na różnych etapach choroby. Mimo dostępności opioidowych leków przeciwbólowych ich stosowanie bywa ograniczone przez działania niepożądane oraz nie zawsze wystarczającą skuteczność. Tapentadol, będący przedstawicielem nowej klasy leków MOR-NRI, łączy agonizm receptora opioidowego μ z hamowaniem wychwytu zwrotnego noradrenaliny, co zapewnia skuteczne działanie przeciwbólowe przy korzystnym profilu bezpieczeństwa.

Celem pracy jest przedstawienie mechanizmu działania, wskazań, zasad dawkowania oraz skuteczności i bezpieczeństwa stosowania tapentadolu w leczeniu bólu nowotworowego. Na podstawie dostępnych badań klinicznych wykazano jego wysoką skuteczność w leczeniu bólu nocyceptywnego, neuropatycznego i mieszanego, zarówno u pacjentów wcześniej nieleczonych opioidami (opioid-naive), jak i tych, którzy już te leki otrzymywali (opioid tolerant). Tapentadol charakteryzuje się mniejszą częstością działań niepożądanych, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, oraz niskim potencjałem interakcji lekowych.

Wnioski wskazują, że tapentadol stanowi skuteczną i bezpieczną opcję terapeutyczną w leczeniu bólu nowotworowego, zwłaszcza w przypadkach nietolerancji lub nieskuteczności innych opioidów, przyczyniając się do poprawy jakości życia pacjentów.