OphthaTherapy. Terapie w okulistyce

Przesiewowe badania wzroku u dzieci w wieku wczesnoszkolnym

2026-03-04T14:58:30+01:00

U małych dzieci objawy chorób oczu często pozostają niezauważone. Zaburzenia takie jak niedowidzenie, zez czy różnowzroczność można wykryć w badaniach przesiewowych, które są kluczowe dla wczesnej diagnozy i leczenia. Najczęstszą przyczyną niedowidzenia jest zez, ale mogą je powodować także inne wady wzroku. Wysoka krótkowzroczność, coraz powszechniejsza wśród dzieci, związana jest z długim czasem spędzanym przed ekranami. Badania przesiewowe wykazały, że 23,28% dzieci potrzebuje dalszej diagnostyki okulistycznej. Wczesne badania są kluczowe dla prawidłowego rozwoju wzroku, dlatego każde dziecko powinno być badane co roku.

Contrast sensitivity from infancy to adulthood and its impact on selected eye diseases

2026-03-04T14:58:31+01:00

Wrażliwość na kontrast jest kluczową funkcją wzrokową, która rozwija się szybko w okresie niemowlęcym i odgrywa istotną rolę w codziennych aktywnościach wzrokowych. W przeciwieństwie do ostrości wzroku, wrażliwość na kontrast często pogarsza się wcześniej i może pozostawać obniżona pomimo prawidłowej ostrości widzenia. Niniejszy przegląd przedstawia trajektorię rozwoju percepcji kontrastu oraz podkreśla jej znaczenie kliniczne w wybranych chorobach oczu, takich jak jaskra, zwyrodnienie plamki związane z wiekiem oraz niedowidzenie. W artykule podkreślono także znaczenie włączania badania wrażliwości na kontrast do standardowego badania okulistycznego.

Comparison of Snellen and ETDRS charts in visual acuity assessment: a systematic review

2026-03-04T14:59:28+01:00

Celem niniejszej pracy przeglądowej jest porównanie dwóch najczęściej stosowanych narzędzi oceny ostrości wzroku: tablic Snellena i ETDRS, w kontekście ich dokładności, powtarzalności wyników oraz przydatności klinicznej w diagnostyce okulistycznej. Tablica Snellena, wprowadzona w 1862 roku, jest szeroko stosowana, ale jej konstrukcja może prowadzić do błędów w interpretacji wyników, szczególnie przy ocenie pacjentów z różnymi schorzeniami oczu. Tablica ETDRS, opracowana na potrzeby badań retinopatii cukrzycowej, zapewnia większą precyzję dzięki równomiernemu postępowi wielkości liter oraz zastosowaniu skali LogMAR. Przeprowadzony systematyczny przegląd literatury pokazuje, że tablica ETDRS cechuje się większą dokładnością, mniejszą zmiennością wyników i lepszą powtarzalnością w porównaniu do tablicy Snellena, szczególnie w populacjach pacjentów z zaćmą, amblyopią, zwyrodnieniem plamki żółtej oraz innymi schorzeniami siatkówki. Chociaż czas trwania testu na tablicy ETDRS jest dłuższy, jej większa precyzja czyni ją preferowaną w badaniach klinicznych, podczas gdy tablica Snellena pozostaje bardziej praktyczna w codziennej diagnostyce. Przegląd ten podkreśla znaczenie doboru odpowiedniego narzędzia do oceny ostrości wzroku w zależności od kontekstu klinicznego, sugerując, że tablica ETDRS może stanowić lepszy wybór w bardziej wymagających przypadkach diagnostycznych.

Uncorrected visual acuity in patients with simple myopic astigmatism based on the power and axis of the astigmatism

2026-03-19T14:37:13+01:00

Purpose: The aim of the current study is to assess uncorrected visual acuity in eyes with simple myopic astigmatism.

Methods: patients with simple myopic astigmatism who had no history of surgery or pathology with best-corrected visual acuity of logMAR 0.0 (or 6/6) were included in this study. In the present study, eyes were classified into three groups; with-the-rule (WTR) (180 ±30), against-the-rule (ATR) (90 ±30) and oblique. The comparison of uncorrected visual acuity among these three groups was made based on the power and type of refractive and corneal astigmatism.

Results: Only right eye per participant was chosen, providing a final sample of 1435 eyes. The number (percentage) of eyes with WTR, ATR and oblique astigmatism were 555 (38.7%), 681 (47.5%) and 199 (13.9%) respectively. The mean uncorrected visual acuity was different among three groups (p <0.001). Mean logMAR visual acuity in eyes with 1 D of astigmatism or less were 0.06 (±0.09), 0.07 (±0.09) and 0.06 (±0.08) in WTR, ATR and oblique astigmatism respectively. Mean logMAR visual acuity in eyes with greater than 3 D of astigmatism were 0.51 (±0.12), 0.17 (±0.06) and 0.43 (±0.19) in WTR, ATR and oblique astigmatism respectively which showed a significant difference among them (p <0.001).

Conclusion: The magnitude and axis of astigmatism both were associated with uncorrected visual acuity in eyes with simple myopic astigmatism so that increasing the power of astigmatism reduces vision.

Ocular decompression retinopathy solely following medical treatment in steroid induced glaucoma

2026-03-04T14:58:31+01:00

An 18-year-old male developed bilateral, steroid induced glaucoma and steroid induced cataract following topical steroid usage. Best corrected visual acuity was 6/60 and perception of light in right eye and left eye respectively. Both eyes had clear cornea, 7–8 mm sluggishly reacting pupil with an immature cortical cataract and advanced glaucomatous optic neuropathy in right eye and a near mature cortical cataract in left eye. Intraocular pressure (IOP) was ≥50 mmHg and angles were open on gonioscopy in both eyes. Tablet acetazolamide 250 mg q.i.d. for 1 week along with brimonidine 0.15% and timolol 0.5% fixed combination eye drops b.d, brinzolamide 1% eye drops t.d.s and netarsudil 0.02% eye drops o.d. were prescribed for both eyes. At 2 weeks follow up, IOP reduced to 14 mmHg and 18 mmHg in right eye and left eye respectively. However, surprisingly, the right eye showed multiple intraretinal blot haemorrhages, in greater numbers temporally and extending towards the equator in all quadrants. Post phacoemulsification, the left eye fundoscopy revealed very advanced glaucomatous optic neuropathy with two intraretinal blot haemorrhages. The best corrected visual acuity improved only marginally upto 6/36 (post phacotrabeculectomy) and hand movement (post phacoemulsification) in right eye and left eye respectively. At 8 weeks post right eye phacotrabeculectomy, all the haemorrhages resolved completely in both eyes without any intervention. This case developed ocular decompression retinopathy (ODR) solely following oral and topical IOP lowering therapy which is rare. It shows that an aggressive IOP reduction, meant to reduce the risk of postoperative ODR, can occasionally itself become the cause of ODR. This case also demonstrates that, such a reduction can still be exercised in crucial situations, in order to preserve vision and prevent blindness, since ODR is usually a self-resolving condition having a benign course.

Ocular toxoplasmosis: A review of current treatment options

2026-03-04T15:00:36+01:00

Ocular toxoplasmosis (OT), a global health concern due to the protozoan T. gondii, disproportionately affects immunocompromised individuals, causing severe eye infections and potential vision loss. This review aims to evaluate current treatment options, highlighting challenges in managing both congenital and acquired forms of the infection. Our analysis synthesizes findings from 21 recent studies and a key specialty textbook, selected through systematic searches on databases including PubMed and ScienceDirect, focusing on treatments developed since 2018 to ensure relevance in the field of OT management. While diagnosis relies heavily on clinical assessments, advanced imaging like optical coherence tomography and fluorescein angiography, as well as serological and PCR testing, have improved detection. Treatment primarily involves antiparasitic and antibacterial drugs, yet standard protocols, such as pyrimethamine and sulfadiazine combinations, often fail due to severe side effects and high recurrence rates. The emergence of drug-resistant strains complicates therapy, underscoring the necessity for novel treatment approaches. Recent advancements suggest potential in mitochondrial inhibitors and histone deacetylase inhibitors, yet further research is essential to minimize toxicity and enhance specificity. OT management is hindered by the complexity of its clinical presentation and the suboptimal efficacy of traditional treatments. Personalized treatment strategies, considering patient history and local drug availability, are critical for improving outcomes in those afflicted by this debilitating infection.

Czy tolerancja w farmakoterapii jaskry jest przeceniana a skuteczność leku niedoceniana?

2026-04-09T09:23:22+02:00

Farmakoterapia jaskry to przewlekły proces, w którym dolegliwości subiektywne (nietolerancja leczenia) są przez pacjentów zgłaszane coraz częściej. To sprawia, że decyzje terapeutyczne podejmowane przez lekarza faworyzują leki lepiej tolerowane, choć potencjalnie słabsze. Intensyfikacja leczenia przeciwjaskrowego jest konieczna w przypadku nieosiągnięcia docelowego ciśnienia wewnątrzgałkowego. Sposobami na jego obniżenie są: dodanie nowego leku, zmiana na preparat złożony lub zmiana preparatu na skuteczniejszy w danej grupie leków. Ostatni sposób ma szczególne znaczenie w przypadku analogów prostaglandyn zawierających cztery substancje czynne. Analizy porównawcze konsekwentnie opisują, że bimatoprost ma statystycznie istotną, choć stosunkowo niewielką przewagę w obniżaniu ciśnienia wewnątrzgałkowego nad latanoprostem.

Czerwone oko. Punkt widzenia okulisty i lekarza POZ. Zastosowanie niższych dawek brymonidyny

2026-04-09T09:22:16+02:00

Czerwone oko to objaw wielu stanów patologicznych. Łagodne przekrwienie może występować bez uchwytnej przyczyny i stanowić problem estetyczny oraz psychologiczny dla pacjentów. Przed zaleceniem leczenia objawowego należy wykluczyć w badaniu przyczynę chorobową wymagającą specjalistycznej terapii. Szczególnej uwagi wymagają przypadki czerwonego oka z towarzyszącymi objawami, takimi jak ból i zaburzenia widzenia. Krople zawierające niższą dawkę brymonidyny stanowią dobrą alternatywę dla innych substancji naczyniozwężających jako lek z dobrym profilem bezpieczeństwa, dobrze tolerowany, niepowodujący niedotlenienia spojówki, tachyfilaksji ani efektu z odbicia.

Alergiczne zapalenie spojówek. Jak łagodzić objawy. Punkt widzenia alergologa i okulisty

2026-04-09T09:21:28+02:00

Alergiczne choroby narządu wzroku (AO), takie jak sezonowe (SAC) i całoroczne (PAC) alergiczne zapalenie spojówek, są powszechne, szacowane na 14–45% populacji ogólnej, a jednocześnie często niedodiagnozowane i niewłaściwie leczone. Rozpoznanie opiera się na wywiadzie i obecności takich objawów jak świąd, łzawienie, przekrwienie, wodnista wydzielina, dyskomfort, oraz badaniu przedmiotowym. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić zakażenia, zwłaszcza wirusowe. W diagnostyce pomocne jest wykonanie punktowych testów skórnych i/lub swoistych IgE w celu identyfikacji alergenu i ewentualnego wdrożenia swoistej immunoterapii, jedynego leczenia przyczynowego. Leczenie objawowe AO jest stopniowe, a jego celami są kontrola objawów i poprawa jakości życia. Pierwszy krok to unikanie alergenów i działania niefarmakologiczne (zimne okłady, sztuczne łzy – najlepiej bez konserwantów). W łagodnych i umiarkowanych postaciach skuteczny może być preparat łączący ektoinę i kwas hialuronowy, który stabilizuje film łzowy i zmniejsza stan zapalny, będąc bezpieczny dla dzieci, kobiet w ciąży i osób używających soczewki kontaktowe. Drugi krok obejmuje leki miejscowe (blokujące receptor H1 i stabilizatory komórek tucznych) oraz doustne leki przeciwhistaminowe II generacji (LH1). Azelastyna (miejscowo) zasługuje na uwagę ze względu na silne powinowactwo do receptorów H1 i podwójny mechanizm przeciwalergiczny (szybka ulga, wygodne dawkowanie). Doustne LH1 zaleca się rozpocząć 2 tygodnie przed sezonem pylenia w SAC. W cięższych przypadkach (trzeci krok) stosuje się miejscowe glikokortykosteroidy (GKS), zawsze pod kontrolą okulisty. Maść z octanem fludrokortyzonu jest jedynym GKS w tej postaci zarejestrowanym do leczenia alergicznego zapalenia spojówek i powiek. Donosowe GKS mogą łagodzić objawy oczne przez odruch nosowo-oczny, zwłaszcza przy współistniejącym ANN. W SAC i PAC konsultacja okulistyczna nie jest zazwyczaj wymagana, ale w innych postaciach AO współpraca jest niezbędna.

Aktualne metody leczenia bakteryjnych zapaleń spojówek

2026-04-09T09:22:51+02:00

Jedną z przyczyn rozwoju antybiotykooporności w okulistyce jest masowe stosowanie antybiotyków m.in. w leczeniu zapaleń spojówki. W związku z tym w zapaleniach infekcyjnych spojówek leczeniem pierwszego rzutu powinny być antyseptyki, a nie antybiotyki. Powinno to znacząco ograniczyć rozwój antybiotykooporności oraz również zwiększyć skuteczność leczenia.

Epidemiology of ocular trauma in a population-based study

2026-03-04T14:58:32+01:00

Purpose: the aim of this study was to determine the prevalence of ocular trauma in Iran through a population-based study.

Method: The target population of this population-based study was all the residents of Mashhad that were above 1 year of age. The randomized stratified cluster sampling method was used to select the participants. The study samples were selected proportional to each district of the city according to the 2006 census. The participants were interviewed to determine ocular trauma. The design effect was considered to calculate 95% confidence intervals.

Results: The prevalence of ocular trauma was 6.9%, 9.5%, and 5.5% in the whole population, men, and women, respectively. The prevalence of ocular trauma was lower in individuals with higher education. In addition, 2.3% of all the participants, 1.1% of women, and 4.6% of men had a history of hospitalization due to ocular trauma. The results of logistic regression showed a direct relationship between the history of ocular trauma and hospitalization with older age and female sex.

Conclusion: The prevalence of ocular trauma and the rate of hospitalization due to it are higher in men than women. The reason seems to be more exposure of men to environmental risk factors, especially at work environments.

Immediate effects of panretinal photocoagulation laser on intraocular pressure in proliferative diabetic retinopathy

2026-03-04T15:01:15+01:00

Introduction: Diabetic retinopathy (DR), a major cause of global blindness, affecting approximately 93 million people worldwide. Its advanced stage, proliferative diabetic retinopathy (PDR), involves abnormal blood vessel growth, treated with PRP laser and anti-VEGF therapy. PRP uses Nd:YAG lasers to target retinal areas treatment.

Objectives: To find out the Immediate effects of panretinal photocoagulation (PRP) laser on intraocular pressure (IOP) in PDR and to check its association with age group, power group and number of shots group of PRP laser.

Materials and methods: A quasi-experimental pre and post-interventional study was carried out in Vitreo-retina Department of Tertiary Eye Care Hospital, from September 2020 to March 2021. A consecutive sampling technique was used. IOP was measured just before and after 20 min of laser with Goldmann applanation tonometer (GAT). Along with IOP, power, pulses/shots and spot size applied during PRP laser were also noted in the self-structured proforma. Data was analyzed using SPSS.

Results: Out of total 90 subjects, the rise in IOP was observed in 54 (60%) subjects while IOP was decreased in 27 (30%) and in 9 (10%) subjects there were no changes noted in IOP after PRP laser. Paired t-test results showed that IOP before (16.10 [±4.11] mmHg) and IOP after (17.90 [±5.23] mmHg) had statistically significant differences t (89) = 4.179; p = 0.001. Independent samples t-test results showed that IOP differences had significant association with number of shots group of PRP laser p = 0.02, while it showed non-significant association with age group p 0.09 and power group of PRP laser p = 0.97 respectively.

Conclusion: Acute elevation in IOP was observed after PRP laser, number of shots applied during PRP laser had significant association with differences in IOP.