Citalopram w leczeniu zaburzeń lękowych z napadami paniki (z agorafobią lub bez) Opis przypadku

Abstrakt

Artykuł omawia rolę citalopramu, selektywnego inhibitora wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), w leczeniu zaburzenia lękowego z napadami paniki (z agorafobią lub bez), podkreślając jego skuteczność potwierdzoną w badaniach klinicznych oraz rekomendacje jako leczenia pierwszego wyboru. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego terapię należy rozpoczynać od 10 mg/24 h, stopniowo zwiększając dawkę do 20 mg (maksymalnie 40 mg), co pozwala ograniczyć ryzyko przejściowego nasilenia lęku na początku leczenia. Najlepsze efekty przynosi podejście zintegrowane, łączące farmakoterapię z terapią poznawczo-behawioralną (CBT), ponieważ lek redukuje objawy, a psychoterapia wpływa na patomechanizmy podtrzymujące zaburzenie. W artykule podkreślono znaczenie psychoedukacji, monitorowania działań niepożądanych (w tym ryzyka wydłużenia odstępu QT) oraz odpowiednio długiego leczenia podtrzymującego. Przedstawiono także model opieki stopniowanej oraz przykłady kliniczne ilustrujące praktyczne zastosowanie citalopramu u pacjentów o różnym obrazie klinicznym i obciążeniach somatycznych. Kluczowe znaczenie ma ostrożne miareczkowanie dawki, planowanie odstawiania leku oraz równoległe wdrażanie CBT w celu utrwalenia efektu terapeutycznego i zmniejszenia ryzyka nawrotu.