ANN – cichy złodziej życia Punkty widzenia alergologa i psychiatry

Abstrakt

Alergiczny nieżyt nosa (ANN) jest jedną z najczęstszych chorób przewlekłych układu oddechowego, cierpi na nią nawet 20–30% populacji krajów rozwiniętych. Choroba istotnie obniża jakość życia pacjentów, wpływa na sen, zdolność koncentracji, wydajność pracy i nauki oraz pozostaje w ścisłym związku z astmą oskrzelową. Współczesne podejście do ANN opiera się na koncepcji jednych dróg oddechowych, zgodnie z którą proces zapalny obejmuje zarówno górne, jak i dolne drogi oddechowe.
 
Alergiczny nieżyt nosa (ANN) dotyka w Polsce ok. 9 mln osób. Metaanalizy wskazują, że u pacjentów z ANN ryzyko wystąpienia objawów lękowych lub depresyjnych jest istotnie wyższe niż w populacji ogólnej. ANN wiąże się z zaburzenia snu, obniżenie nastroju, przewlekłym zmęczeniem, myślami samobójczymi oraz trudnościami z koncentracją uwagi. W ostatnim czasie porusza się kwestię zaburzeń funkcji seksualnych u chorych na ANN. Pacjenci z ANN i współistniejącymi zaburzeniami psychicznymi mają gorszą adherencję, a diagnostyka różnicowa depresji pierwotnej i wtórnej do ANN jest u nich utrudniona. Zaleca się podejście interdyscyplinarne, przy czym w przypadku wtórnego charakteru zaburzeń psychicznych priorytetem powinno być leczenie ANN. Zaburzenia psychiczne u pacjentów z ANN są potwierdzone klinicznie i epidemiologicznie. W praktyce warto pytać o sen i funkcje seksualne; kwestie te są często pomijane w wywiadzie. Skuteczne leczenie ANN redukuje ryzyko zaburzeń psychicznych i poprawia jakość życia.