Aktualizacja wytycznych ARIA 2024–2025 – terapie donosowe w leczeniu alergicznego nieżytu nosa Artykuł przeglądowy
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
Abstrakt
Alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa (ANN) stanowi najczęstszy przejaw alergii, a badania epidemiologiczne szacują częstość występowania tej jednostki chorobowej w Polsce na 14–22%. W obrazie klinicznym ANN dominują wodnisty katar, świąd nosa, blokada, napady kichania po narażeniu osoby uczulonej na alergen. Z ANN często współistnieje alergiczne zapalenie spojówek lub alergiczna astma oskrzelowa, a w diagnostyce różnicowej należy uwzględnić m.in. infekcje wirusowe. Najnowsza aktualizacja standardów ARIA 2024–2025 dotycząca terapii donosowych wprowadziła wiele nowatorskich zaleceń ukierunkowanych na potrzeby i zachowania pacjenta. Powstały one w oparciu o analizy skuteczności, bezpieczeństwa i akceptowalności terapii, przygotowane na podstawie danych z baz opisujących zachowania pacjentów w codziennej praktyce klinicznej. Autorzy standardów ARIA wysoko pozycjonują połączenia donosowego glikokortykosteroidu (INCS) z donosowym lekiem przeciwhistaminowych (INAH) w standardach farmakoterapii ANN. INCS (z flutykazonem jako preferowaną cząsteczką) pozostają podstawą leczenia ANN – są one skuteczne, bezpieczne, zwykle tańsze i lepiej akceptowane. Zaletą INAH jest szybszy początek działania, ale silna rekomendacja dotyczy tylko sytuacji zastosowania tej grupy leków w monoterapii w stosunku do braku leczenia. Stałe połączenia INAH + INCS (zwłaszcza azelastyna + flutykazon) zapewniają szybką i często lepszą kontrolę oraz wyższą satysfakcję pacjenta. Dlatego takie leczenie jest preferowane w stosunku do monoterapii INCS lub INAH w wielu sytuacjach klinicznych (szczególnie gdy stwierdzamy duże obciążenie objawami), przy akceptowalnych kosztach. Technika podawania i adherencja decydują o sukcesie terapii, a edukacja pacjenta jest niezbędnym elementem codziennej praktyki klinicznej.
##plugins.generic.usageStats.downloads##
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
Copyright: ? Medical Education sp. z o.o. This is an Open Access article distributed under the terms of the Attribution-NonCommercial 4.0 International (CC BY-NC 4.0). License (https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/), allowing third parties to copy and redistribute the material in any medium or format and to remix, transform, and build upon the material, provided the original work is properly cited and states its license.
Address reprint requests to: Medical Education, Marcin Kuźma (marcin.kuzma@mededu.pl)
Bibliografia
2. Sousa-Pinto B, Bousquet J, Vieira RJ et al. Allergic Rhinitis and Its Impact on Asthma (ARIA)-EAACI Guidelines – 2024– 2025 Revision: Part I – Guidelines on Intranasal Treatments. Allergy. 2025; 0: 1-23. http://doi.org/10.1111/all.70131.
3. Samoliński B, Krzych-Falta E. Piekarska B et al. ARIA 2019 – zintegrowana opieka w alergicznym nieżycie nosa – Polska. Alergologia Polska – Polish Journal of Allergology. 2019; 6(4): 111-26.
4. Bousquet J, Fontaine JF, Gemicioglu B et al. Next-generation Allergic Rhinitis and Its Impact on Asthma (ARIA) guidelines for allergic rhinitis based on Grading Recommendations Assessment, Development and Evaluation (GRADE) and real-world evidence. J Allergy Clin Immunol. 2019; 145(1): 70-80e3.
5. Sousa-Pinto B, Vieira RJ, Bognanni A et al. Efficacy and safety of intranasal medications for allergic rhinitis: Network meta-analysis. Allergy. 2025; 80(1): 94-105. http://doi.org/10.1111/all.16384.