Praktyczne zastosowanie lewodropropizyny w kaszlu poinfekcyjnym Artykuł przeglądowy

##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##

Dostęp przez subskrypcję PDF


Opublikowane: maj 31, 2026
DOI: https://doi.org/10.24292/01.MF.0126.11
Słowa kluczowe:
kaszel suchy, kaszel poinfekcyjny, lewodropropizyna, leki przeciwkaszlowe, podstawowa opieka zdrowotna

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

Donata Kurpas
Zakład Metodyki Badań Naukowych, Katedra Pielęgniarstwa, Wydział Pielęgniarstwa i Położnictwa, Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu

Abstrakt

Kaszel jest częstym objawem w praktyce lekarza podstawowej opieki zdrowotnej i jednym z problemów klinicznych wymagających szybkiej, ale przemyślanej oceny. U większości pacjentów towarzyszy zakażeniom dróg oddechowych i ustępuje samoistnie, jednak u części chorych utrzymuje się mimo wycofania się pozostałych objawów infekcji. Szczególną postacią jest kaszel poinfekcyjny, zwykle suchy, napadowy, nasilający się nocą lub podczas mówienia; związany jest on z przejściową nadreaktywnością oskrzeli oraz nadwrażliwością odruchu kaszlowego. W artykule przedstawiono praktyczne podejście do oceny kaszlu suchego w podstawowej opiece zdrowotnej, ze szczególnym uwzględnieniem różnicowania kaszlu suchego z kaszlem produktywnym, identyfikacji objawów alarmowych oraz zasad wyboru leczenia objawowego. Omówiono także miejsce lewodropropizyny (nieopioidowego leku przeciwkaszlowego o działaniu obwodowym) w terapii suchego kaszlu poinfekcyjnego. Podkreślono znaczenie właściwej kwalifikacji pacjenta, krótkotrwałego stosowania leczenia przeciwkaszlowego oraz edukacji chorego w zakresie objawów wymagających ponownej konsultacji.

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

Jak cytować
Kurpas, D. (2026). Praktyczne zastosowanie lewodropropizyny w kaszlu poinfekcyjnym. Medycyna Faktów , 19(1(70), 79-85. https://doi.org/10.24292/01.MF.0126.11
Numer
Tom 19 Nr 1(70) (2026)
Dział
Artykuły

Copyright by Medical Education. All rights reserved.

Bibliografia

1. Yu J. Regulation of breathing by cardiopulmonary afferents. Handb Clin Neurol. 2022; 188: 233-78. https://doi.org/10.1016/B978-0-323-91534-2.00014-X .
2. Jaworek AJ, Carroll TL. Chronic cough and pulmonary manifestations of laryngopharyngeal reflux disease. Otolaryngol Clin North Am. 2025; 58(3): 485-96.
3. Chung KF, McGarvey L, Song WJ et al. Cough hypersensitivity and chronic cough. Nat Rev Dis Primers. 2022; 8(1): 45. https://doi.org/10.1038/s41572-022-00370-w .
4. Weinberger M, Hurvitz M. Diagnosis and management of chronic cough: similarities and differences between children and adults. F1000Res. 2020; 9: 757. https://doi.org/10.12688/f1000research.25468.1.
5. Rekomendacje postępowania w pozaszpitalnych zakażeniach układu oddechowego. Hryniewicz W, Albrecht P, Radzikowski A (eds.). Narodowy Instytut Leków, Warszawa 2016.
6. Yu WS, Mao B, Jiang HL et al. Defining and validating the minimal clinically important difference for the cough severity visual analogue scale in adults with subacute cough. Heart Lung. 2026; 79: 102801.
7. Chang AB, Oppenheimer JJ, Irwin RS; CHEST Expert Cough Panel. Managing chronic cough as a symptom in children and management algorithms: CHEST Guideline and Expert Panel Report. Chest. 2020; 158(1): 303-29. https://doi.org/10.1016/j.chest.2020.01.042.
8. Zanasi A, Lanata L, Fontana G et al. Levodropropizine for treating cough in adult and children: a metaanalysis of published studies. Multidiscip Respir Med. 2015; 10: 19.
9. Mannini C, Lavorini F, Zanasi A et al. A randomized clinical trial comparing the effects of antitussive agents on respiratory center output in patients with chronic cough. Chest. 2017; 151(6): 1288-94.
10. Hansen-Flaschen J, Tino G. Time to Reconsider Mucoactive Agents for Airway Clearance. N Engl J Med. 2025; 393(16): 1646-7.
11. Tackett KL, Atkins A. Evidence-based acute bronchitis therapy. J Pharm Pract. 2012; 25(6): 586-90.
12. De Blasio F, Virchow JC, Polverino M et al. Cough management: a practical approach. Cough. 2011; 7(1): 7.
13. Marseglia GL, Manti S, Chiappini E et al. Acute cough in children and adolescents: A systematic review and a practical algorithm by the Italian Society of Pediatric Allergy and Immunology. Allergol Immunopathol (Madr). 2021; 49(2): 155-69. https://doi.org/10.15586/aei.v49i2.45.
14. Jeong SH, Jang JH, Lee YB. Population pharmacokinetic modeling of levodropropizine: extended application to comparative analysis between commercial formulations and exploration of pharmacokinetic effects of diet. Naunyn Schmiedebergs Arch Pharmacol. 2024; 397(6): 4403-18.
15. Banderali G, Riva E, Fiocchi A et al. Efficacy and tolerability of levodropropizine and dropropizine in children with non-productive cough. J Int Med Res. 1995; 23(3): 175-83.
16. Bestetti A, Giuliani P, Nunziata A et al. Safety and toxicological profile of the new antitussive levodropropizine. Arzneimittelforschung. 1988; 38(8): 1150-5.
17. Catena E, Daffonchio L. Efficacy and tolerability of levodropropizine in adult patients with non-productive cough. Comparison with dextromethorphan. Pulm Pharmacol Ther. 1997; 10(2): 89-96.
18. Grant CC. Postinfectious cough and pertussis in primary care. Lancet Respir Med. 2014; 2(1): 2-3.
19. Johnstone KJ, Chang AB, Fong KM et al. Inhaled corticosteroids for subacute and chronic cough in adults. Cochrane Database Syst Rev. 2013; (3): CD009305.
20. Anderson-James S, Marchant JM, Acworth JP et al. Inhaled corticosteroids for subacute cough in children. Cochrane Database Syst Rev. 2013; (2): CD008888.
21. De Blasio F, Dicpinigaitis PV, De Danieli G et al. Efficacy of levodropropizine in pediatric cough. Pulm Pharmacol Ther. 2012; 25(5): 337-42.
22. Lavezzo A, Melillo G, Clavenna G et al. Peripheral site of action of levodropropizine in experimentally-induced cough: role of sensory neuropeptides. Pulm Pharmacol. 1992; 5(2): 143-7.